[Other] เด็กฝึกเดิน

posted on 07 Dec 2013 00:22 by nonghooza
 
 
ฉันไม่สามารถเดินได้ตั้งแต่เกิด
 
....ฉันไม่ใช่คนผิดปกติหรอก
 
แล้วพวกเธอเคยเดินได้หรือเปล่าล่ะ?
 
'ในตอนที่เกิดมาครั้งแรกน่ะ'
 
แน่นอน ไม่มีใครที่จะสามารถเดินได้
 
หากไม่ฝึกฝน พยายาม อุตสาหะ
 
การเดินครั้งแรกของฉันน่าผิดหวัง
 
เรียกว่าวิ่งเตาะแตะ เตาะแตะ บนพื้น
 
'จนล้ม'
 
คงจะอธิบายง่ายกว่า
 
ฉันพยายาม พยายาม พยายาม ลุกขึ้น
 
ลุกขึ้น ลุกขึ้น และ วิ่งเตาะแตะอีกครั้ง
 
มันเป็นเพียงการวิ่ง และ ล้ม
 
ล้ม และ เดินต่ออีกครั้ง
 
แล้วก็  ล้ม....อีกครั้ง
 
วนซ้ำไปซ้ำมา
 
แผลมากมายเกิดขึ้นบนตัวฉัน
 
แต่ฉันก็ยังคงจะฝึกเดิน เดิน เดิน ต่อไป
 
แม้จะเป็นเพียงย่างก้าวเล็กๆของเด็กคนหนึ่งก็ตาม
 
การฝึกฝนนั้นน่าพึงพอใจ
 
ฉันสามารถเดินได้เหมือนพวกพ่อแม่และพี่ชาย
 
แต่ก็ไม่เก่งขนาดนั้นหรอกนะ 
 
ฉันกลัวการเดินลงบันได
 
เพราะตอนเด็กฉันเคยตกบันได
 
รอยของมันยังจารึกไว้ที่คิ้วด้านขวาของฉัน
 
ถ้าขึ้นไปด้านบนได้แล้ว
 
ให้ตายยังไง
 
ฉันก็ไม่ยอมลงมาเด็ดขาด
 
ขึ้นไปสูง
 
แต่กลับตกลงมา
 
มันดูน่ากลัวมากสำหรับตัวฉันเอง
 
กลัวทุกครั้งเวลาที่จะต้องเดินลงจากจุดสูงสุดแบบนั้น
 
กลัวเกิดอันตรายและบาดเจ็บ
 
ฉันค่อยๆก้าวเท้าลงทีละขั้น
 
...ทีละขั้น
 
และ..ทีละขั้น....
 
ฉันจับราวบันไดแน่น 
 
ส่วนมือนั้นมีเหงื่อเปียกชุ่ม
 
ฉันกลัว ฉันกลัว กลัว เหลือเกิน
 
กลัวการร่วงหล่นจากที่สูงๆ
 
ฉันลองเสี่ยงดูอีกครั้ง มือเริ่มคลายลง
 
แต่ขาฉันกลับสั่น...สั่น... น่ากลัวเหลือเกิน
 
แล้วฉันก็ตกบันไดอีกครั้ง
 
ฉันส่ายหน้า......'โอเค'
 
อย่างนั้นฉันคงต้องฝึกใหม่
 
ฉันขึ้นไปข้างบนอีกครั้ง
-----------------------------------------------------------
 
เพ้อไทม์
ความจริงอารมณ์เพ้อๆอย่างนี้ไม่ได้อัพลงบล็อกมานานแล้ว
...(หัวเราะ)...
ช่วงนี้ exteen เริ่มดีขึ้นแล้วด้วยก็เลยอัพสักหน่อยดีกว่า
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ ♥
 
Mawemo.
 
 

Comment

Comment:

Tweet